Bekijk deze video via de Libelle TV app

 Man versus vrouw: Marc en Lieke leefden allebei een week lang van 27 euro
Libelle Challenge

Man versus vrouw: Marc en Lieke leefden allebei een week lang van 27 euro

7 dagen leven van 27 euro: zowel Lieke als Marc ging de uitdaging aan. Is er een verschil tussen hoe mannen en vrouwen dit aanpakken? Dit zijn de ervaringen van Marc. In de video vertelt Lieke over haar ervaringen.

Marc: “Een tijdje geleden werd ik benaderd door Lieke met het verhaal over een meisje dat geprobeerd had een week door te komen met dezelfde financiële middelen als iemand in de bijstand. Mijn eerste reactie was: ‘Wat een pretentieus mens. Bijna een half miljoen (1 op de 40) mensen zijn aangewezen op de bijstand en dan ga je een weekje de bijstandtoerist uithangen?! En daarna vrolijk roepen dat je het gehaald hebt en dat het best te doen is zeker? Tuthola.’

Maar haar actie bleef me bij en wat later zat ik te denken: het is wel makkelijk om kritiek te leveren vanaf de zijlijn, maar ik heb eigenlijk óók helemaal geen idee hoe het is om rond te komen met een minimum. Ik heb een leuke baan in de financiële dienstverlening met een salaris iets boven het modaal inkomen (€2.816 per maand bruto, volgens het CPB) en ik hou meestal toch wel een stukje salaris over aan het eind van m’n maand. Sterker nog: ik ben helemaal niet zoveel met geld bezig. In de supermarkt koop ik waar ik trek in heb. Ik pak wel graag een bonusje mee, maar dat betekent eerder dat ik een artikel extra meeneem dan dat ik op koopjesjacht ga. Niet veel later appte ik Lieke: ‘Ik ga het toch eens proberen.’”

Dag #1: voorbereiding. Totale uitgaven: €7,89.
“Iemand in de bijstand van mijn leeftijd en alleenstaande status blijkt het, na aftrek van de vaste lasten zoals huur, verzekeringen, telefoonabonnement et cetera, te moeten doen met 27 euro en 15 cent per week. Dat is een gemiddelde van €3,85 per dag. Krap 4 euro voor eten (ontbijt, lunch, diner), drinken en alles wat je verder nog maar nodig kunt hebben.

Eerst maar even inkopen doen dan. Normaliter zou ik daarvoor naar de Albert Heijn gaan, nu kies ik voor de Aldi. De Aldi zit nog geen 5 minuten fietsen van m’n huis en toch kom ik er eigenlijk nooit. Het is verbazingwekkend rustig om half 7 ’s avonds. Zit iedereen dan al aan het eten? Ik eet altijd best laat, realiseer ik me.

Ik heb brood nodig, beleg, (fris)drank en avondeten. Een ingeving: aanmaaklimonade in plaats van frisdrank. Logisch eigenlijk. €0,99 voor 75 cl of €1,19 voor 1,5 liter? Dat laatste. Gaat immers 2x langer mee. Een heel brood voor €0,79. Mooi. Broodbeleg? Verse roomkaas voor €0,65 (200 gram) en 6 blikken leverpastei voor €1,69. Mooi extraatje: geen boter nodig. De leverpastei prijkt met een trotse sticker van het Beter Leven-keurmerk: 1 ster. Hmm…

Ik heb geen zin om te koken, dus ik wandel even langs het schap met magnetronmaaltijden. Onder een lege kartonnen doos vind ik een afgeprijsd pastagerecht: penne kip pesto met 30% korting. “Restaurantkwaliteit”, beweert de verpakking. Resterend bedrag: €1,53. Niet slecht. Ik pak nog een blik erwtensoep en een pak houdbare melk mee en beweeg me naar de kassa. De schade: €7,89. Maar daar kan ik wel tenminste 2 dagen mee vooruit. Prima binnen budget!

Maar eenmaal thuis valt de kwaliteit van de pastamaaltijd wat tegen: de stukken penne die tegen de zijkant zaten zijn in de magnetron tegen de zijkant vastgekoekt. Bah. De limonade is wél lekker. ’s Avonds niet vergeten alvast boterhammen te smeren en voor de zekerheid leg ik m’n fietssleutel naast de koelkast, zodat ik m’n bammetjes niet kan vergeten.”

Dag #2: totale uitgaven (+ €1,73 =) €9,62
“Bijna de deur uit zonder boterhammen én fietssleutel! Rond de lunch wil ik uit gewoonte richting de bedrijfskantine lopen, maar ik bedenk me bijtijds dat dat niet nodig is. Ik eet m’n boterhammetjes in onze bedrijfs-’huiskamer’ en ze smaken prima.

’s Avonds sta ik voor een uitdaging: ik heb afgesproken met 2 vrienden voor een avondje spellen spelen en we zouden samen eten. Meestal wordt er redelijk uitgebreid gekookt of laten we wat bezorgen, maar als ik daaraan meedoe ben ik in één keer de helft van m’n budget voor de week kwijt. Geen optie dus. Uiteindelijk kies ik de vlucht naar voren: ik stel voor om vanavond diepvriespizza’s te halen en bij de Aldi scoor ik er 3 voor €5,18 (€1,73 per stuk). De kosten in ik via de app.”

Dag #3: totale uitgaven (+ €9,35 =) €18,97
“Het is vrijdagavond en het weekend ligt voor de boeg. Lastig, want ik drink graag een wijntje in het weekend. De Aldi blijkt best een ruim wijnassortiment te hebben en na veel wikken en wegen kies ik 2 van de goedkoopste flessen die ik kan vinden (à €2,99 per stuk). Verder bedraagt de buit een kilo aardappelen voor €0,79; 2 potten bruine bonen (€1,19 per twee) en 2 gepaneerde kipburgers (€1,39 eveneens per twee). Totale kosten: €9,35 en ’s avonds ben ik voor het eerst in tijden weer eens piepers aan het jassen. Ik doe 14 minuten over 5 aardappelen. Vast geen nieuw wereldrecord. Maar de maaltijd smaakt prima.”

Dag #4 en 5: totale uitgaven (+€0,00 =) €18,97
“Voetbal! We spelen uit in De Bilt en worden afgedroogd: 7-3 verlies. Bij terugkomst loop ik tegen een realitycheck aan: normaliter blijf ik na de wedstrijd een tijdje naborrelen met m’n teamgenoten. Even uitgebreid bespreken wie nou wanneer welke k*tpass de verkeerde kant op gaf, waardoor de ruimtes dichtvielen en onze aanvallers geen loopacties konden doen etcetera, et cetera… en dat alles natuurlijk gepaard met een paar kannen bier, máár ik heb geen geld. Een biertje bij ons is niet eens heel duur: €1,50, maar past absoluut niet in m’n budget. Ik ruim de ballen op, zeg vriendelijk gedag en fiets wat eerder dan normaal alweer naar huis.

Volgend dilemma: ’s avonds ben ik uitgenodigd voor een verjaardag in Amsterdam. Hier zat ik ook al een tijdje tegen aan te hikken, want een enkeltje van Utrecht naar Amsterdam-Zuid kost €6,80. Ik heb niet eens genoeg ruimte in m’n resterend budget om heen en weer te reizen. In de dagen er naar toe heb ik me al half verzoend met het feit dat ik dit feestje af ga moeten zeggen (en ik heb al een cadeautje), maar op zaterdagmiddag krijg ik ineens een appje van een vriend uit Utrecht die met de auto gaat: of ik mee heen en terug wil rijden? Gered!

De zondag verloopt zonder noemenswaardige bijzonderheden: ik heb een kater en ben blij dat ik genoeg limonadesiroop én het blik erwtensoep in huis heb gehaald.”

Dag #6 + 7: (+€7,11 =) €26,08
“Ik heb zin in pasta. Zelf maar even maken deze keer. Ik koop hamblokjes (€1,58 voor 2 bakjes); penne (€0,59); 1 liter biologische (goedkoper dan niet-biologisch nota bene) pastasaus (€1,49) en een kilo groentemix voor in de pasta (€1,49). Genoeg om 2 dagen van te eten. Met mijn laatste euro’s koop ik 4 halve liters bier (in blik uiteraard) om mee te nemen naar vrienden waarmee ik op de avond van mijn laatste dag heb afgesproken.”

Reflectie
“De week zit erop en ik heb €1,07 overgehouden. Uiteindelijk is het me gelukt nét binnen budget te blijven, maar helemaal eerlijk is dat natuurlijk niet. Ik heb vooraf namelijk geen alledaagse producten als shampoo, wasverzachter, gel, deodorant, et cetera hoeven kopen (relatief dure producten). En ik heb de mazzel gehad alles op de fiets te kunnen doen of mee te kunnen rijden met anderen. Ook had ik al een cadeautje voor het verjaardagsfeestje gekocht, maar had ik dat nog van de resterende euro kunnen doen? Zeker niet.

En als ik erover nadenk: het voetballen, een van de dingen die ik het leukst vind om te doen, zou ik waarschijnlijk moeten laten vallen als ik voor langere tijd op dit budget zou moeten leven. De gemeente Utrecht heeft een fraai initiatief: de U-pas, waarmee mensen met een laag inkomen in de gemeente gratis een tegoed krijgen voor sportieve of culturele activiteiten. Vooral jongeren profiteren (€275 tot maximaal €575 per jaar), maar voor volwassene bedraagt de vergoeding €120. De contributie bij mijn club (een van de goedkopere in Utrecht) bedraagt €205.

Toegegeven: even 7 dagen minderen staat niet in verhouding tot wat bijna een half miljoen mensen het hele jaar door doen, soms al jarenlang. Maar ik steek er wel iets van op: 2 weken later ga ik nog steeds bewuster met geld om dan voorheen. En ik heb me voorgenomen om de elektrische apparatuur die ik in mijn huishouden vervang niet zomaar meer aan de straat te zetten, maar er een nieuwe bestemming voor te zoeken. In Utrecht zit bijvoorbeeld een weggeefwinkel waar je spullen kunt achterlaten die vervolgens door anderen gratis opgehaald kunnen worden. Een kleine moeite, maar in potentie een welkome uitkomst voor iemand met beperkte(re) middelen.

Maar wat me uiteindelijk het meest bijblijft na een week op een beperkt budget, zijn de beperkingen die dit op sociaal vlak met zich meebrengt. Natuurlijk: gewoon rond komen is al moeilijk genoeg, want je bent eigenlijk met je wekelijkse boodschappengeld al aan het sparen voor grotere uitgaven als toiletartikelen, wasmiddel et cetera, laat staan dat je genoeg achter de hand kunt houden voor wanneer de wasmachine er een keer mee ophoudt. Maar omdat je geen geld hebt voor dingen als een avondje de stad in, naar de bios, een terrasje met vrienden of zelfs maar om te sporten lijkt het moeilijk niet in een soort sociaal isolement te raken. Wat weer allemaal nieuwe (psychische) problemen met zich mee kan brengen: onderzoeken uit de VS laten zien dat werklozen bijna 2 keer zo vaak depressief raken als mensen die werk hebben.

Al met al zijn deze 7 dagen een bijzondere ervaring geweest die me nog wel even bij zal blijven. Eén ding is mij nu wel duidelijk: in de bijstand zitten is een enorme uitdaging.”

BEKIJK OOK:


Afleveringen

Ontdek ook deze series