Bekijk deze video via de Libelle TV app

 Een week lang nam ik iedere dag een ander kapsel - dit is wat er gebeurde
Libelle Challenge

Een week lang nam ik iedere dag een ander kapsel – dit is wat er gebeurde

Libelle’s Susan draagt haar haar altijd hetzelfde: los. In samenwerking met Rob Peetoom stapte ze uit haar comfortzone en liet ze zichzelf iedere dag een ander kapsel aanmeten. Dit is wat er gebeurde…

Iedereen kent ‘r wel: die ene vriendin die in de in de jaren tachtig met haar getoupeerde kuif en blauwe oogschaduw het hele dorp in katzwijm bracht, maar nu er gewoon een tikje gedateerd bij loopt. Ik dreig die vriendin te worden. Mijn haar ziet er namelijk sinds mensenheugenis min of meer hetzelfde uit. Ik draag het dag in dag uit los. De ene dag is het steiler dan de ander en als ik in een heel feestelijke stemming ben trek ik er nog weleens een krultang doorheen, maar daar houdt het qua variatie dan wel op.

Rob Peetoom
De paniek sloeg dan ook toe op het moment dat in de redactievergadering werd geopperd dat iemand ‘met lang haar die het altijd hetzelfde draagt’ eens iedere dag een ander kapsel zou moeten nemen en vijf paar ogen afwachtend mijn kant op keken. Ik stotter met knalrode wangen (ja echt, zo erg is het) dat ik het wel wil proberen en een paar weken later mag ik een werkweek lang iedere dag – hoe luxe – plaatsnemen in de stoel bij Rob Peetoom.

Game of Thrones
Op de eerste dag neemt Niki van de salon in Utrecht me onder handen. M’n haar wordt gewassen en gepolijst met de föhn. Niets meer aan doen wil ik zeggen, maar we hebben hier te maken met een challenge en dat betekent dat de hele trukendoos open gaat. Ik krijg een half opgestoken kapsel met twee visgraatvlechten aan de zijkant die uitmonden tot één grote visgraatvlecht achterop. Heel kunstig.  Ik zou met dit haar zo een bijrol kunnen spelen in Game of Thrones. Of zoals een mannelijke collega charmant formuleert: ‘Je lijkt een beetje op een viking’. Ik voel me een beetje naakt, maar merk ook hoe ontspannen het eigenlijk is om over straat te lopen zonder dat je steeds wordt verblindt wordt door je eigen haar.

kapsel

Lila oogschaduw
De volgende dag bezoek ik de salon van Rob Peetoom in de Bijenkorf in Amsterdam. Voordat Chantal met m’n haar aan de slag gaat, word ik uitgebreid in de make-up gezet met lilakleurige oogschaduw en roze lipstick. Ik draag nooit oogschaduw en al helemaal geen lila oogschaduw en lipstick eigenlijk ook niet, maar uit het mom van uit je comfortzone stappen onderga ik de transformatie gedwee.

Nonchalante knot
Chantal maakt een nonchalante lage knot in m’n haar met behulp van een donut (die voor in je haar, ja, ik zeg het er toch maar even bij) en 4783 haarspeldjes. Het is een prachtige knot en allesbehalve stijfjes, maar toch voel ik me niet mezelf. Ik voel me een dametje – en ik ben dus niet echt een dametje. Het voordeel is wel dat het die dag ouderwets Hollands hondenweer is inclusief slagregens en moessons, maar dit kapsel dankzij alle haarlak en haarspeldjes bij thuiskomst nog steeds staat als een huis.

Sporty Spice
Op de derde dag van deze challenge neemt Dalya me onder handen. Ik heb vlechten gehad, een knot – de meest logische volgende stap is een staart, dus een staart it is. Geen laf gedoe, maar een echte: boven op m’n hoofd met een volle, getoupeerde staart. Dalya trekt wat plukjes los langs m’n gezicht voor precies het juiste nonchalante effect (dat effect dat je zelf alleen per ongeluk voor elkaar krijgt, zeg maar) en Sporty Spice is geboren. Ik ben opgewekt, want zo’n staart die de hele tijd met je meedanst heeft gewoon wat gezelligs. Wel opmerkelijk: 3 collega’s lopen me straal voorbij omdat ze me niet herkennen met m’n haar vast.

Roy Donders-esque
Vanavond heb ik een feestje en dat is voor kapper Miriam alle gelegenheid om de krultang erbij te pakken. Vanbinnen klap ik in m’n handen en doe ik een dansje wanneer ik hoor iets over ‘Victoria’s Secret’-haar hoor zeggen. Victoria’s Secret-haar is namelijk mijn ultieme droomhaar: lang, glanzend en een beetje rommelig. Let wel: goed rommelig, niet ik-ben-net-achterwaarts-door-een-struik-getrokken rommelig. Ik voel me een beetje ongerust wanneer de krullen in eerste instantie nogal Roy Donders-esque zijn, maar Miriam verzekert me dat het goedkomt. Ze kamt ze voorzichtig door met een borstel en tadáá: ik ben meer dan gelukkig en klaar voor een avondje dansen.

‘Stoere bloem’
De volgende ochtend ga ik met pijn in het hart naar de kapper. De krullen zitten na een avond dansen namelijk precies goed. Lekker warrig, lekker veel volume; ik zou willen dat ik iedere ochtend met dit haar uit bed kon stappen. Gelukkig vindt Dalya het ook. Ze bedenkt de perfecte oplossing: de bovenkant van het haar gaat in een staartje terwijl de onderkant los blijft hangen. Ze leeft zich uit met volumepoeder en droogshampoo en zet de overgebleven krullen nog een beetje aan met de krultang.  “Een stoere bloem, dat past wel bij jou”, zegt de marktkoopman met een knipoog als ik even later met m’n volumineuze coupe een bos paars/oranje ranonkels bij hem afreken. Ik heb geen idee hoe een ‘stoere bloem’ er precies uitziet, maar ik neem het als een compliment en besluit ter plekke dat dit mijn lievelingskapsel van de afgelopen week is.

Conclusie
Misschien klinkt dit oppervlakkig, maar mijn kapsel heeft wel degelijk invloed op hoe ik me voel. Met de knot – hoe knap ook gedaan -, voelde ik me vrij ongelukkig, terwijl ik juist heel vrolijk werd van de krullen en de halve staart. Mijn haar onderstreept m’n identiteit, maar dat betekent niet dat je niet af en toe uit je routine moet stappen. Iets anders doen met je haar is een mini-risicootje dat een groots effect. Je kan je echt een ander mens voelen, zeker wanneer je qua haar net zo ingeroest bent als ik. Hoe ik die kapsels allemaal zelf ga namaken zonder een Niki, Chantal, Miriam en Dalya aan m’n zijde is alleen nog steeds een tweede…

LEES OOK:

De leukste artikelen van Libelle Daily in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan op Libelle.nl/nieuwsbrief.


Afleveringen

Ontdek ook deze series